انا مشلكتى يا (املى) هى ان انا دخلت كلية الاقتصاد والعلوم السياسية، كان هدفى انى اخللى اهلى فخورين بيا لان دى هى متعتى فى الحياة. لكن فقدت الثقة فى نفسى لانى ماكنتش متميزة فى المجال ده.

وحسيت بالمشكلة اكتر بعد التخرج لانى مكانش عندى حماس وموهبة زمايلى فى مجال العلوم السياسية، دا انا حتى كنت بكره اقرأ الجورنال ... على الرغم من ان تقديرى كان جيد جدا. بصراحة كان صعب على حد اتعود على انه يكون متفوق يلاقى نفسه فاشل.

ما استسلمتش واخدت كورس فى الادارة، اللى هى تخصصى الفرعى/ وكان الكورس مكلف جدا واقنعت اهلى انى اخده وماقصروش معايا. وعلى الرغم انى مقيمة فى مركز تابع لمحافظة الغربية كنت بسافر القاهرة احضر الكورس وبرجع البيت بالليل جدا فى الشتا. وكانت بتيجى عليا ايام بعيط من المعاناة اللى انا فيها ... بس كنت بقول ربنا هيعوضنى. ولما بدا الكورس اتصدمت ان الدكاترة بتوعنا ماكنوش بيشرحوا ولا بيهتموا بالكورس/ وكانوا بيكتفوا بالشرح النظرى الممل اللى ما أضفش ليا ولا لزمايلى جديد عن معلموتنا فى مجال لازم فية الشرح العملى.

خرجت من الكورس حاسة بخيبة الامل وبدات رحلة المعاناة فى انى ادور على شغل فى مجال  Human resources ...
ومش عايزة اقول لك يا امل ان الباك جروند عندى مليانة ذكريات منيلة بنيلة من حجم الانترفيوهات الفاشلة اللى عملتها، والبهدلة اللى شفتها. مشكلتى دلوقتى هى ان انا بجد فاقدة الثقة فى نفسى، وحاسة ان انا مش هعرف اعمل حاجة وحاسة بالعجز.

السبب الاول ان انا مش بنجح فى الانترفيوهات وبحس ان الانجلش بتاعى مش قوى "تعليم مجانى"بقى، ومش عارفة اطلب من اهلى اخد كورسات انجليزى كفاية اللى عملوه معايا ... وكمان السبب التانى ان مجالى موجود فى القاهرة وانا حاسة بارتباط شديد قوى بوالدتى ومش عايزة ارجع اعيش فى القاهرة تانى لوحدى، زى ايام الدراسة، لان الحياة لوحدى فى القاهرة كانت صعبة قوى ومش عارفة اعمل ايه ...

يارب ماكونش طولت عليكى وقدرت اوصل مشكلتى بجد ياامل انا متخرجة من سنة ونفسى اخللى اهلى فخورين بيا بس مش عارفة .....منتظرة الرد....

السفيرة عزيزه

-----------

العقل بيقول اييييه؟!!

أكيد يا عزيزة بيقول اى حاجة غير اللى انتى عملتيه ده، على فكرة أنا كنت بنام على نفسى لكن ايميلك فوقنى بصراحة. اولا العنوان اللى اختارتيه وامضائك موتونى من الضحك ... فحطيتهم زى ما هما.

ثانيا لان صعب عليا تعبك ... وثالثا لانك انتى اللى دخلتى نفسك فى سلسلة الهلاك دى. أنا عارفة ان نيتك كانت كويسة لكن يا عزيزتى زى ما بيقولوا "الطريق الى جهنم مفروش بالنوايا الحسنة".

مبدئيا كان غلط انك تدخلى الكلية اللى انتى متصورة انها ترضى اهلك، لان اهلك كانوا هيبقوا أسعد بتفوقك فى اى كلية تحبيها، لان اللى بتسميه فشل ده، فى حقيقة الامر هو مش فشل ... لكن هو عدم رضا داخلى تجاه اللى انتى درستيه.

انتى يا عزيزة ماحبتيش الدراسة، وابسط ما فيها قراءة الجرايد. وده مجال مبنى على الجرايد ونشرات الاخبار لحد بعيد. ومع ذلك، انا مش عارفة بصراحة ازاى "جيد جدا" فى كلية صعبة ونوعا ما رخمة زى دى يتسمى فشل. اومال النجاح يبأه ايه، تقومى العميد وتقعدى مطرحه؟!

ده مش قر والله وبمسك الخشب، بس بوريكى ان اللى انتى بتسميه فشل ده، هو قمة النجاح وقمة الاحلام لناس تانية كتير، لكن ماعلينا ... طبعا كل انسان بيبأه له مقاييسه الخاصة جدا فى النجاح والفشل والرضا عن النفس/ وده مش غلط بالعكس هى دى قيمة الانسان الحقيقة. الا وهى رؤيته وتقييمه لنفسه بغض النظر عن تقييم المجتمع والناس واللى كتير بيكون فى غير محله.

المهم انك اتخرجتى يا شيخة بوسى ايدك شعر وذقن، وكان كفاية لغاية هنا وتنسى خالص مجال تخصصك وتدورى على الحاجة اللى السفيرة عزيزة نفسها تعملها بجد. وتبتدى تشوفى ان كنتى محتاجة كورسات فيها والا تنمية ذاتية والا ايه بالظبط. لكن واضح ان المشكلة انك مش عارفة اصلا انتى عايزة تعملى ايه، وانا مقدرة جدا الحالة دى ... خاصة انك لسة متخرجة فعادى ان يحصل كده.

لو احكيلك انا عملت ايه فى اهلى واخذت كورسات اد ايه فى كمية حاجات مالهاش علاقة ببعض، واشتغلت اد ايه فى وظائف لا تمت لدراستى بصلة، وعملت كم مشاريع اد ايه، بجد هصعب عليكى واهلى هيصعبوا عليكى اكتر ... لانهم هما اللى كانوا بيجنوا ثمار الجنان ده. لكن فى النهاية بعد رحلة طويلة اقدر اقول لك انى سعيدة لان هى دى رحلة البحث عن الذات وهتسألينى "طب لاقيتى نفسك يا امل بعد كل ده؟" محرجة اقول لك انى لسة مالقتهاش، وان الطريق لسة طويل ... وان فيه مجالات كتير انا لسة ماتطرقتلهاش ... وممكن جدا تصحى بكرة ماتلاقيش امل محمود الكاتبة وتلاقى امل محمود رائدة الفضاء :)

انا مش بحكيلك فصتى من باب التسالى ولا الفضفضة، لكن عشان اوريكى ان اللى انتى فيه ده طبيعى جدا ... شوفى يا عزيزة، فيه ناس بتتولد عارفة هى عايزة ايه ... وناس تانية مابتعوزش حاجة اصلا، ولو حطيتيها فى اى وظيفة هتشتغل وخلاص. ودول انا بسميهم التروس الصغيرة اللى بتدور عجلة الحياة. وناس تانية تلاقيها متمردة مابيعجبهاش العجب ... ودايما عايزة تبقى احسن وتوصل لابعد من اللى وصلت له. والناس دى هى التروس الكبيرة ... لكن لازم فى رحلة البحث عن الذات دى اننا مانقعدش فى البيت ولا تفقد ثقتنا فى نفسنا.

انا فى الوقت اللى كل الناس كانوا شايفين انى فاشلة لانى مهندسة ديكور شاطرة جدا، والتانية على دفعتى ودراسات عليا وكورسات تقريبا فى جميع انواع الفنون ... ومعارض فن تشكيلى ومع ذلك بسيب كل ده من وقت للتانى اشتغل فى مجالات مختلفة تماما ومابتجيبش فلوس كمان.

لكن انا عمرى مافقدت الثقة فى نفسى ولا فى اللى انا بعمله، وكنت بشوف ان هما اللى مش فاهمين الحياة صح، لانى رافضة اكون ترس صغير مش فاهم باقى الدنيا ماشى ازاى..

شوفى مافيش كورس بناخده مابيفدناش حتى لو ماشتغلناش به، مافيش انترفيو او اى خبرة بتعدى علينا مابتضيفش لعقلنا ولسلوكنا، ده طبعا لو كان هدفنا فى الحياة اننا نتعلم بجد ومانبقاش مجرد ترس بيلف فى دوامة الحياة. مش عايزة تشتغلى فى القاهرة ... دورى على شغل عندك مادامت رغبتك الاولى انك تعيشى جنب والدتك/ ودى حاجة جميلة.

ادرسى المجتمع حواليكى كويس وشوفى ايه اللى ناقصه وانتى ممكن تضيفيه، ومهما كانت الشغلانة صغيرة مش عيب، وممكن تكون مجرد مرحلة لحاجة اكبر بعد كده، المهم انك ماتقفليش دماغك على انك تشتغلى بشهادتك وبس، هو مين يابنتى فى البلد بيشتغل بشهادته؟!!

كويس انك حطيتى ايدك على نقطة ضعفك وهى اللغة، وماله عايزة تتعلمى انجليزى ما انتى ماشاء الله اروبة اهه وقاعدة على النت، بدل ما تضيعى وقتك فى تشاتنج وفى فيسبوك، اتعلمى انجليزى فى برامج بتعلم كل اللغات على النت مجانا ... ومن غيرما تنزلى من بيتك. اتفرجى على افلام انجليزى وقولى الكلام وراهم هتتعلمى نطق امريكانى كمان. اعرف واحد علم نفسه الانجليزى بنفسه وحفظ القاموس كله وبيتفوق فى لغته على اى حد تعليمه انجليزى مع انه كان تعليم مجانى، يعنى دى مش حجة، يللا ابتدى "مشوار الألف ميل بيبدأ بخطوة" خديها ابوس ايدك :)

وصدقينى لو ابتديتى تتعلمى ان شا الله كل يوم كلمتين، هتلاقى نفسك بعد سنة حاجة تانية خالص، لكن لو استسلمتى وفضيلتى قاعدة تندبى هتمر السنة بلا اى اضافة، والفشل اللى بتتكلمى عنه ده هيبقى واقع لانك ماحولتيش تحوليه لنجاح.

انتى عارفة إن اليابانيين بيقولوا على الفشل رقم 101 لما بيفشلوا، انه ده مجرد فشل رقم 101، يعنى مافيش حاجة هتوقفهم ولا هتمنعهم من تكرار المحاولة. وطبعا النتيجة واضحة، وعلى رأى المثل "ان فاتك اليابانى مش هتلاقيه تانى" خليكى يابانية فى احلامك وفى تعاملك مع اى فشل يقابلك ... الفشل لازم يخلق تحدى ويدفعك لانك تطرقى ابواب تانية توصلك لنفس الهدف، الفشل هو حجر اساس فى اى تجربة ناجحة سواء بأه كانت فى مجال الدراسة، او العمل او حتى العلاقات الانسانية :)

وعموما البرنامج اللى موجود تحت ده هيقصر عليكى الطريق، وهيعرفك انتى عايزة تكونى ايه لو جبتى ورقة وقلم وعملتى التمرين بمنتهى الامانة ... انا متأكدة ساعتها انك هتعرفى حاجات كتير عن نفسك هتندهشى منها وهيساعدك كتير على انك تعرفى انتى عايزة ايه؟!

وربنا يعمل لك اللى فيه الخير يا عزيزة :)

الجزء الاول

الجزء الثانى

أمل محمود

كلمتين ومش بس:

الشاطرة تغزل برجل حمار، والعايقة لو مالاقيتش مكحلة تتكحل برجل صرصار، ومافيش حلاوة يا بشر من غير نار..

Share on Facebook